Erkekler Ne Ister ❲LEGIT × 2025❳

Aslı gülmedi. “Sanmıyorum.”

“Kusura bakma, trafik cehennemdi,” dedi Arda, nefes nefese. Alnında boncuk boncuk ter vardı. Sakalı son birkaç gündür kesilmemiş gibiydi, gömleğinin yakası ütüsüz duruyordu.

Oysa sorun vardı. Sorun, üç aydır bu randevuyu erteliyor olmasıydı. Sorun, her buluşmalarında aynı şeydi: o gelir, Aslı beklerdi. Küçük bir şeydi belki, ama küçük şeyler… işte onlar birikirdi.

“Erkekler ne ister, biliyor musun?”

Yemek bitti. Hesap geldi. Arda cüzdanını çıkardı, kredi kartını uzattı. “Ben öderim,” dedi. Aslı “Paylaşalım mı?” diye sordu. “Yok canım, erkek adam öder,” dedi Arda, gülerek. Ama gözleri telefondaydı.

Yürüdü. Arkasından bakakaldı Arda. Elindeki telefon titredi, bir bildirim geldi. Ama bu sefer bakmadı.

Vali arabayı getirdi. Arda hâlâ bir şey diyememişti. Aslı çantasını omzuna astı. Erkekler Ne Ister

“Ben metroyla gideyim,” dedi. “Yoruldum.”

“Karar vermedim daha.”

“Arda,” dedi.

Aslı gülümsedi. “Sorun değil.”

Buluşmanın yapılacağı restoranın camları Bosphorus’a bakıyordu. Aslı, manzarayı izliyor, saatin kaç olduğuna bakmamak için elinden geleni yapıyordu. Yirmi dakika geçmişti. Tam “kalkıp gideyim” diye düşündüğü anda, kapıda belirdi.

Gece yarısına doğru, Aslı evde çayını yudumlarken telefonu yanıp söndü. Arda’dan mesaj: Aslı gülmedi